به گزارش برق مدیا به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، میثم جعفرزاده، مدیرعامل گروه توسعه انرژی نفت و گاز لاوان، با اشاره به تغییر شرایط صنعت برق عنوان کرد: توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر دیگر صرفا یک سیاست زیست‌محیطی یا راهکاری برای تنوع‌بخشی به سبد تولید برق نیست؛ بلکه رشد مصرف، محدودیت سوخت نیروگاه‌ها و ضرورت افزایش پایداری شبکه، جایگاه این منابع را در نظام انرژی کشور تغییر داده است.
وی افزود: انرژی‌های تجدیدپذیر باید در چارچوب کل نظام انرژی مورد ارزیابی قرار گیرند. ارزش یک نیروگاه خورشیدی تنها به ظرفیت نصب‌شده آن محدود نمی‌شود، بلکه میزان برق واقعی تحویلی به شبکه، سوخت صرفه‌جویی‌شده و میزان کاهش فشار بر نیروگاه‌های حرارتی نیز باید در ارزیابی عملکرد آن مورد توجه قرار گیرد.
جعفرزاده با بیان اینکه ظرفیت نصب‌شده لزوما معادل ظرفیت قابل اتکای شبکه نیست، گفت: تولید برق خورشیدی ماهیتی متغیر دارد و توسعه گسترده این منابع باید همزمان با تقویت شبکه، توسعه ذخیره‌سازی انرژی و مدیریت مصرف پیش برود. بنابراین، انرژی خورشیدی بخشی از راهکار مقابله با ناترازی است و به تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی همه ابعاد این چالش باشد.
ناترازی انرژی دیگر محدود به تابستان نیست
مدیرعامل گروه توسعه انرژی نفت و گاز لاوان با اشاره به تغییر ماهیت ناترازی انرژی در کشور اظهار کرد: در سال‌های گذشته، کمبود برق عمدتا در فصل تابستان و همزمان با افزایش مصرف خود را نشان می‌داد، اما اکنون محدودیت تأمین گاز در زمستان نیز می‌تواند ظرفیت عملی تولید نیروگاه‌های حرارتی را کاهش دهد.
وی ادامه داد: به این ترتیب، ناترازی انرژی از یک مسئله عمدتاً تابستانی به چالشی در طول سال تبدیل شده است و همین موضوع، ضرورت توسعه منابعی را که وابستگی کمتری به سوخت‌های فسیلی دارند، افزایش می‌دهد.
جعفرزاده گفت: در تابستان، نیروگاه‌های تجدیدپذیر به‌ویژه خورشیدی می‌توانند بخشی از بار روز شبکه را تأمین کنند و در زمستان نیز هر میزان برق تولیدشده از این منابع، به کاهش نیاز به تولید برق حرارتی و در نتیجه کاهش مصرف سوخت نیروگاه‌ها کمک می‌کند.
وی افزود: این موضوع نقطه‌ای است که انرژی‌های تجدیدپذیر از یک منبع جدید تولید برق فراتر رفته و به بخشی از معماری امنیت انرژی کشور تبدیل می‌شوند.
توسعه تجدیدپذیرها نیازمند تقویت شبکه و ذخیره‌سازی است
این مقام مسئول با تاکید بر ضرورت توسعه همزمان زیرساخت‌ها اظهار کرد: افزایش ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی بدون توسعه متناسب شبکه انتقال و توزیع، پست‌ها، خطوط انتقال و سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی، نمی‌تواند به استفاده حداکثری از ظرفیت ایجادشده منجر شود.
وی ادامه داد: هرچه سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در سبد تولید برق افزایش یابد، توان شبکه برای مدیریت نوسانات تولید و جذب برق تولیدی این نیروگاه‌ها نیز باید متناسب با آن ارتقا پیدا کند.
جعفرزاده همچنین بر ضرورت تغییر رویکرد در ارزیابی عملکرد نیروگاه‌های تجدیدپذیر تأکید کرد و گفت: تعداد مگاوات‌های نصب‌شده نباید تنها معیار سنجش توسعه این منابع باشد. میزان برق واقعی تحویلی به شبکه، ضریب بهره‌برداری، قابلیت دسترسی نیروگاه، محدودیت‌های شبکه و میزان سوخت صرفه‌جویی‌شده، شاخص‌های دقیق‌تری برای سنجش ارزش واقعی این ظرفیت‌ها هستند.
امنیت انرژی نیازمند ترکیبی از راهکارهاست
مدیرعامل گروه توسعه انرژی نفت و گاز لاوان در پایان خاطرنشان کرد: امنیت انرژی با تکیه بر یک فناوری واحد ایجاد نمی‌شود و کشور به ترکیبی متوازن از نیروگاه‌های حرارتی پربازده، انرژی‌های تجدیدپذیر، سامانه‌های ذخیره‌سازی، شبکه قدرتمند و مدیریت مصرف نیاز دارد.
وی تأکید کرد: انرژی‌های تجدیدپذیر باید به عنوان بخشی از معماری بلندمدت امنیت انرژی ایران مورد توجه قرار گیرند و توسعه آنها نباید صرفاً واکنشی موقت به ناترازی برق در سال‌های اخیر باشد.